Do Rzecznika Ubezpieczonych zwrócił się poszkodowany mężczyzna, z prośbą o podjęcie interwencji w związku z odmową wypłaty odszkodowania za skradziony samochód Jeep Grand. Centrum Likwidacji Szkód TU X w Szczecinie odmówiło wypłaty odszkodowania, wskazując na brak w samochodzie fabrycznie montowanego immobilizera.

W piśmie do Rzecznika czytamy: „Moje auto zostało skradzione dnia 19 kwietnia 2006 r. w miejscowości Y pod Poznaniem. Miejscowa policja oraz prokuratura przeprowadziły dochodzenie i z powodu niewykrycia sprawcy dochodzenie zakończono 31 maja 2006 r.

Do dnia otrzymania umorzenia, zakład ubezpieczeń w Szczecinie zbywał mnie, że nie wiele może zrobić w powyższej sprawie. Sytuacja zmieniła się po dostarczeniu przeze mnie umorzenia od prokuratury – TU X obiecało, że zrobi wszystko, by mi pomóc i wypłacić odszkodowanie z tytułu kradzieży. Niestety, kilka dni później rozmawiając ze specjalistą prowadzącym moją sprawę, dowiedziałem się, że wypłacenie odszkodowania jest niemożliwe, ponieważ auto nie posiadało odpowiednich zabezpieczeń.

Klienci nie chcą kupować ubezpieczeń, bo twierdzą, że ubezpieczenia nikomu nic nie dają, że ubezpieczenia „to takie naciąganie klientów przez agentów i towarzystwa ubezpieczeniowe”, po szkodzie natomiast proponują różne rzeczy...

Ogólnie można by przyjąć, że w społeczeństwie panuje świadomość ubezpieczeniowa. Jednak gdy tylko ruszymy w teren i zaczynamy o ubezpieczeniach rozmawiać, słyszymy: – Po co mi to?! Ile się trzeba natłumaczyć, aby klient zrozumiał, że spotykając się z nami, dostaje na tacy podany przysłowiowy święty spokój. Ile się trzeba naprzekonywać, aby klient zrozumiał, że tu idzie o jego interes, a nie o naszą prowizją, ona przyjdzie do nas tak i tak, bo ona nam się należy za dobrze wykonaną robotę – uświadomienie klienta.

Czy to będzie ubezpieczenie majątkowe – od ognia i innych zdarzeń losowych, czy od kradzieży z włamaniem i rabunku, czy życiowe – na życie, na życie i dożycie, czy z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym – najczęściej sytuacja na początku, podczas rozmowy z klientem wygląda tak samo, pada pytanie: – A po co mi to?! Jedynie przy ubezpieczeniach komunikacyjnych rozmowa wygląda inaczej. Ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej jest ubezpieczeniem obowiązkowym, nie podlega dyskusji, czy tak, czy nie, bo wisi nad nim grzywna w razie jego braku. Jedynie auto casco jest momentem, w którym klient najczęściej stawia pytania dotyczące stawki, a nie samego faktu czy kupić, czy nie.

Czy mogę wykupić ubezpieczenie domu w budowie, jaki będzie zakres przedmiotowy takiego ubezpieczenia, do jakich osób jest kierowane takie ubezpieczenie?

Jak najbardziej, istnieje możliwość wykupienia takiego ubezpieczenia. Jest ono o tyle ciekawą ofertą wśród istniejących na rynku, że zabezpieczy nas przed ewentualnymi startami związanymi z prowadzeniem budowy, powstałymi np. z winy podmiotu wykonującego usługę, a nawet w wyniku wypadków losowych. Przedmiotem ubezpieczenia może być w takim przypadku zarówno dom jednorodzinny, garaż, obiekt gospodarczy, ogrodzenie terenu naszej nieruchomości oraz inne nieruchomości będące na etapie tworzenia – np. basen. Nadto należy zwrócić uwagę, że części konstrukcyjne, elementy instalacyjne czy też izolacyjne wchodzą w zakres przedmiotowy takiej asekuracji. Wskażmy, że prace polegające na wznoszeniu nieruchomości, obiektów są chronione na wypadek wystąpienia siły wyższej w postaci pożaru, powodzi, gradu, trzęsienia ziemi czy huraganu.

Ostatnie 2-3 lata to prawdziwy wysyp nowych produktów finansowych. Banki, TFI, i towarzystwa ubezpieczeniowe starają się jak mogą, aby skusić na nie klientów. Choć polisa posagowa nie należy do nowości, to obecnie przestawia się ją jako produkt łączący tak modne ostatnio funkcje inwestowania z ochroną ubezpieczeniową. Czy polisa posagowa warta jest zainteresowania? Jakie funkcje pełni polisa posagowa i czy aby pod fasadą produktu o szczytnym celu nie kryje się przeciętny produkt, który z powodzeniem można zastąpić innym?.

Polisa posagowa ma w Polsce swoją historię. Niestety Ci, którzy kilkanaście lat temu skorzystali z produktu o tej nazwie z pewnością żałują tej decyzji do dzisiaj. Winą za taki stan rzeczy trudno jednak winić klientów czy PZU, instytucję oferującą polisy posagowe w latach 80-tych.rnWszystkiemu winna były gospodarka. Inflacja sięgająca kilkunastu procent rocznie na początku lat 90-tych oraz denominacja złotego w połowie lat 90-tych sprawiły, że zgromadzone środki zamiast stanowić po kilkunastu latach solidny kapitał, warte były tyle co obiad w dobrej restauracji.